Tezy Piesze

  1. Szerokie, równe chodniki wolne od przeszkód
    Piesi mają prawo do poruszania się po mieście w sposób wygodny i bezpieczny. Ciągi piesze powinny mieć minimum 2 metry szerokości, aby mogły się minąć 2 osoby z niepełnosprawnościami, z bagażami lub wózkami dziecięcymi. Parkowanie powinno być przeniesione na jezdnie. Wszystkie latarnie, słupy, ławki, schody, kosze na śmieci, ogródki kawiarniane itd. powinny być stawiane obok ciągu pieszego, a nie na nim. Zadbać o prawidłowe odwodnienie, aby po deszczu nie zostawały kałuże. Wjazdy bramowe powinny jednoznacznie wskazywać, że są częścią chodnika.
    1. Na wszystkich ulicach lokalnych i dojazdowych wprowadzić strefy zamieszkania i ruchu uspokojonego
      Strefy tempo-30, to ochrona pieszych przed śmiercią na drodze. Dlatego powinna to być podstawowa prędkość dopuszczalna na większości ulic. Wiele ulic lokalnych i dojazdowych jest tak wąskich, że jezdnia i chodniki zajmują całą ich szerokość. W efekcie samochody parkują na chodnikach i piesi mogą chodzić tylko środkiem jezdni. To powinny być strefy zamieszkania, aby piesi mogli swobodnie i bezpiecznie poruszać się po całej szerokości drogi.
    2. Na wszystkich ulicach ponadlokalnych chodniki po obu stronach
      Standardem cywilizacyjnym powinien być dostęp do budynków z chodnika. Potrzeby ruchu samochodowego i koszty przebudowy nie nogą być argumentem za brakiem chodnika lub jego niskim standardem. Należy zbudować i poszerzyć chodniki tam, gdzie ich brakuje.
    3. Drogi ruchu pieszego prowadzić prosto do celu
      Stosować regułę bezpośredniości. Przy remontach i budowie nowej infrastruktury prowadzić pieszych po najkrótszej trasie, a nie dookoła. Budować chodniki w miejscach przedeptów.
    4. We wszystkich dzielnicach utworzyć strefy piesze
      Należy każdemu zapewnić bezpieczny obszar do chodzenia blisko domu. Mieszkańcy mają prawo do odpoczynku na ulicach i placach.
    5. Sadzić drzewa, stawiać ławki, odśnieżać zimą
      Chodniki powinny być wyposażone w elementy ułatwiające poruszanie się. Należy postawić ławki nie rzadziej niż jedna na 50 metrów. Standardem powinny być szpalery drzew obok chodników, które dają cień w skwarne dni. Skutecznie egzekwować przepisy dotyczące odśnieżania.
    6. Oddzielać ruch pieszy od rowerowego
      Poza strefami zamieszkania zaprzestać stosowania ciągów pieszo-rowerowych w obszarze zabudowanym. Wyraźnie separować drogi dla rowerów od chodników. Likwidować niepotrzebne przecięcia chodników i dróg dla rowerów.
  2. Wyznaczyć przejścia dla pieszych tam, gdzie brakuje ich pieszym
    Należy niezwłocznie wyznaczyć przejścia naziemne na skrzyżowaniach, na których nie istnieją. Sieć ruchu pieszego powinna być podstawą projektowania ulic w obszarze zabudowanym. Niedopuszczalne jest ograniczanie swobody ruchu ze względu na priorytetowe traktowanie ruchu samochodowego.
    1. Bezpiecznie przejścia dla pieszych
      Wdrożyć kompleksowy program dostosowania przejść do potrzeb bezpiecznego poruszania się pieszych. Egzekwować przepisy zakazujące parkowania mniej niż 10 metrów od przejść dla pieszych. Budować przejścia wyniesione do poziomu chodników oraz wysepki na zbyt szerokich jezdniach. Obniżać krawężniki i stosować ułatwienia dla osób niewidomych. Kompleksowo poprawić oświetlenie przejść dla pieszych.
    2. Zastąpić zebrami niepotrzebne kładki i przejścia podziemne
      Zmuszanie pieszych do chodzenia po schodach znacznie ogranicza wolność poruszania się dla osób starszych, z niepełnosprawnościami, z wózkami dziecięcymi i bagażami. Nie zgadzamy się na dyskryminację.
    3. Sygnalizacje świetlne przyjazne dla pieszych
      Wprowadzić dłuższe sygnały zielone dla pieszych. Wprowadzić regułę, że światło czerwone dla pieszych nie trwa dłużej niż 40 sekund. Zrezygnować ze stosowania kolizyjnej z ruchem pieszych zielonej strzałki – zamiast tego wydzielać fazy do skrętu z prawo. Ograniczyć stosowanie przycisków dla pieszych do miejsc o małym ruchu pieszym.
    4. Wygodne przesiadki
      Miejsca przesiadek do autobusów, tramwajów, metra, pociągów itd. organizować w sposób najbardziej przyjazny dla pieszych. Przystanki powinny być jak najbliżej siebie i połączone jak najkrótszymi trasami. Jeśli to możliwe należy unikać połączeń prowadzących po schodach.
  3. Znacząco zwiększyć wydatki na pieszych
    Prawie 20% podróży w Warszawie odbywa się pieszo. Obecnie na potrzeby pieszych miasto przeznacza 1% swoich wydatków na transport. Czas skończyć z dyskryminacją finansową. W każdym roku 10% wydatków miasta na transport przeznaczać na pieszych.
    1. Dość podejmowania decyzji za kulisami
      Rozpocząć stałe, wiążące rozmowy o potrzebach pieszych. Należy powołać ciało z udziałem reprezentacji mieszkańców, które otwarcie będzie podejmować decyzje organizacyjne i finansowe w sprawach pieszych.
    2. Prowadzić stałe badania infrastruktury pieszej i potrzeb pieszych
      Nasza wiedza o ruchu pieszym jest bardzo skromna. W związku z niewiedzą potrzeby pieszych są bagatelizowane. Należy rozpocząć systematyczne, kompleksowe badania o pieszych.
    3. Uczyć mieszkańców zalet ruchu pieszego
      Szkolić radnych i urzędników. Prowadzić stałą edukację dzieci i dorosłych. Pokazywać potrzeby ruchu dzieci, osób starszych i z niepełnosprawnościami jako bardzo ważne zadania miasta.